Vijfjaarcomplex

Vijfjaarcomplex

Zo’n vijf jaar geleden werd ik door het UWV naar een metaalbewerkingsbedrijf gestuurd, zodat ik kon solliciteren naar een plek in een leer-werktraject. Dit was al enigszins discutabel, want ik woonde toen ook al in Wezep en het beste bedrijf zat in Staphorst. In die tijd had ik geen auto, geen brommer, geen fiets, dus ik was aangewezen op het openbaarvervoer. Met een begintijd van acht uur is dat net te doen, maar als je wisselende ploegen hebt vanaf zes uur ’s ochtends wordt het lastig. Maar goed, ik ging met mijn brave burgerkop naar het bedrijf toe en solliciteerde naar de functie van leerling. Lees de hele column op Locourant.nl!

Een Zwaard!

Een Zwaard!

Ik was een jaar of zes toen ik voor het eerst hoorde van ons familiewapen. Mijn opa vertelde mij erover en ging het me laten zien. Ik had wilde fantasieën over een ouderwets geweer of misschien zelfs een zwaard. Mijn opa kwam terug de woonkamer in met een stuk glas-in-loodwerk en mijn droom viel in duigen. Mijn opa legde uit dat de afbeelding die ik zag een familiewapen was en dat het geen echt wapen was. Een familiewapen betekent niet automatisch dat je van adel bent. Hoewel de adel over het algemeen wel een familiewapen heeft. Tegenwoordig mag in Nederland iedereen een familie- of persoonlijk wapen voeren, maar in het verleden was dat anders. Toen kréég je een familiewapen, als dank voor wat jij of jou familie voor de samenleving had gedaan. Lees de rest op Locourant.nl